Ghiaccio's profileGhiaccio Battello♪PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Ghiaccio Battello♪ยินดีต้อนรับนะครับ October 01 หอเก่า เล่าความสวัสดีครับ เผลอไปแป๊ปเดียวเท่านั้น จะหมดเทอมหนึ่งของปี 52 แล้วนะ ทำอะไรกันไปบ้างแล้วครับ ผ่านมาก็ 4 เดือน วันนี้เข้ามาด้วยบรรยากาศของความชื้นจากอากาศที่เต็มไปด้วยหยดฝน ที่ตกมาตั้งแต่ช่วงเย็นของเมื่อวาน ผมจะเข้ามาทำธุระ แต่มันก็ไม่ทันกาล เห็นไหม เผลอไปแป๊ปเดียวเอง บางทีด้วยบรรยากาศที่เป็นไปในช่วงเวลาหนึ่งของกาลเวลา เพียงแค่สั่นๆก็อาจทำให้เราลืมอะไรที่สำคัญได้ สุดท้ายครั้งนี้ผมก็แพ้มันอีกจนได้ แล้วตัวผมเมื่อปีก่อนเป็นอย่างไรบ้าง คงต้องขอเวลาแวะไปถมไถ่ละครับ
ป.ล.อดิรก ตะวัน สวัสดีวันเกิด March 17 บังคับลืมสิ่งที่ต้องเผชิญ เพราะมันคือเส้นทางตามกาลเวลา ฉันถูกบังคับให้ตามมันให้ทัน ทันวงรอกที่ไม่สิ้นสุด เหมือนเดินบนลู่วิ่งเครื่องออกกำลังกาย ฉากเก่าวนเวียน ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม แต่ฉัน เหนื่อย.... January 17 หนาวกว่าทุกปี ดีกว่าทุกเดือนสวัสดีปีใหม่ครับทุกคน เริ่มต้นปีมาก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดกันอยู่หลายเรื่องที่ถาโถมเข้ามาทำให้เราได้คิดกันอยู่ไม่น้อย ความหนาวเย็น ณ เวลานี้ได้พัดพาเอาสิ่งต่างๆไปพร้อมกับเวลา ปีนี้หนาวนะครับ หนาวแบบที่นานทีปีหนจะมี หนาวจนอาจทำให้จิตใจต้องคนด้านชาต่อความอบอุ่น หรืออาจจะแตกสลายดั่งน้ำแข็งที่หนาวเย็นแต่เปราะบาง ผมหวังว่าทุกคนจะดูแลจิตใจของตัวเราไม่แพ้การดูลสุขภาพนะครับ
เป็นห่วงทุกคนนะครับ
November 03 Loopสวัสดีครับ ลมหนาวพัดมาแล้วนะครับ พัดเอาความเปียกปอนแล้วตัวเองก็มาอยู่แทนที่ความชุ่มชื่น เราต้องอยู่กับความมันอีกครั้ง ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะครับ คุณเคยมีเรื่องให้คิด โดยมันเข้ามาพร้อมๆกัน นัดก็ไม่ได้นัดกันมา ความรู้สึกปนเป ปั่นป่วน ผมจนมุมกับมัน ผมถูกไล่ต้อน และก็ต้องต่อสู้เพียงลำพัง ผมแพ้ ... กี่ครั้งๆผมก็ไม่เคยจะสู้ได้ ทุกครั้งที่มันเวียนวนกลับมาทั้งๆที่ผมคิดว่าผมได้จบมันไปแล้ว ผมหลอกตัวเอง ... ครั้งนี้มันกลับมา ผมถูกดึงให้ไปต่อสู้เหมือนเดิม แน่นอน ผมแพ้... ผมโกรธ ผมดื้อ ผมถูกสอนให้ใช้ความพยายาม ผมใช้มัน แต่ผมก็ยังแพ้ ... ผมเสียใจ October 20 สารนี้นี่ใครครองสวัสดีครับ คงเป็นแรกที่ผมคงจะใช้ทักทายคนที่เราไม่รู้จักกันมาก่อน แล้วถ้ารู้จักกันแล้วละ จะได้คำตอบว่าอย่างไร
ผ่านไปอีก 1 เทอมนี้ที่ทำให้เราต้องอดทนกับสิ่งที่เราเดินอยู่ เพราะหนทางนั้นไม่ง่ายอย่างที่คิด จนอดคิดไม่ได้ว่าต่อไปนั้นจะเป็นอย่างไร ทั้งที่ก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่หยุด ผมเริ่มรู้สึกได้ว่าลืมตัวเองไปและพึ่งนึกได้เมื่อครู่เอง นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้คุยกัน ทำไมผมถึงเปลี่ยนไปตามกาลเวลาทั้งๆที่ความคิดเดิมเราอาจจะเหมาะอยู่แล้ว เราใช้ชีวิตเหมือนก่อนไม่ได้ทั้งๆที่แต่ก่อนเราก็ไม่ทำอะไรผิด อาจเพราะว่าเรากลัวจะถูกทิ้งให้อยู่ที่ใดที่หนึ่งของเวลา เราจึงต้องตามมันให้ทัน ผมกำลังถูกหลอมให้เป็นคนวิ่งเร็ว แต่ผมจะวิ่งทางไกลได้แค่ไหน ถ้าตัวเราเมื่อก่อนถูกว๊าร์ปมาอยู่ตรงนี้ ตัวเราจะวิ่งคามเวลาหรือจะคงตัวเราไว้ ผมหวังว่าจะไม่ทำอะไรๆตกหล่นลงไปอีก
ดึงมันออกมาๆ
ป.ล.สวัสดี^^ May 15 เรื่องเก่า เล่าใหม่สวัสดีครับทุกคน ผ่านไปนานมากจากเทอม 2 ปี 1 ของผม ล่วงเลยมาจนจะเปิดเทอม 1 ปี 2 ของผม ระยะเวลาที่ผ่านมานี้ช่างอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกและเรื่องราวมากมาย เรื่องราวที่ทำให้ผมได้ใช้ความสามารถ ได้ใช้ความคิด และได้"เติบโต" ระยะเวลาที่ทำให้ผมได้ทิ้งตัวเองให้ต่อสู้กับคิดเดิม และเรียนรู้ความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาผมเก็บมันไว้ แม้จะมีบ้างที่มันอาจหล่นหาย เก็บไม่หมด แต่อย่างน้อยผมก็เคยได้ร่วมใช้ชีวิตร่วมกับมัน ผมอยากขอบคุณทุกๆคนที่เกี่ยวข้องกับผม ที่ได้เข้ามาส้รางเรื่องราวให้ชีวิตผมได้มีชีวาขึ้น ขอบคุณอีกครั้ง ^^
จากใจจริง
สองพันห้าร้อยห้าสิบเอ็ด ณัฐกฤษฏิ์
|
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
